Saikei .   

 

Benodigdheden:

 

Keuze 1 is: Gaan wij Japans of doen wij Chinees?

 

 

Onder de naam “Saikei” is het landschap in Japan populair geworden, ook al is het van oorsprong een Chinese stijl. Japanners houden van de natuur en trainen vooral hun tuinbouwkundige vaardigheden in een landschap. Bij ons zet een bonsaïst boompjes geruime tijd in de volle grond om “ aan te laten dikken”. Een Japanner, vaak klein behuisd en

 “ betuind”, past zijn potentiële bonsai in in zijn landschap om die er na een aantal jaren uit te peuteren en tot shohin te promoveren. Zijn landschap was kweekbak, maar wel een zeer creatief ontworpen en dus decoratief exemplaar; een sieraad, schoonheid van de natuur en dat lekker dicht bij hun huis.

     

Voor Chinezen is het landschap een plek voor meditatie met duidelijk magische en religieuze aspecten en symboliek. Al die gebouwtjes, bootjes en beestjes  kunnen wij dus niet, superieur Westers, gewoon kitsch noemen. Een steile rots waar een pad met minuscule treetjes over verschillende bruggetjes, langs een thee paviljoen naar een pagode voert, bevat eigenlijk een Boeddhistische levensles:

   

Al zijn de moeilijkheden nog zo groot, er is altijd ’n brug om ze te bedwingen. Al raak je nog zo uitgeput, je vindt toch (thee)verpozing als beloning voor je inspanningen. Als je, ondanks al die tegenslagen en dankzij veel doorzettingsvermogen, de top bereikt, kan je daar de geest vrij maken om de hoogste creativiteit, bezinning en verdieping te ervaren.

   

Alleen al om die reden bouwt u toch een landschap!

 

Plantmateriaal

 

Kies voor kleinbladig en compact in moyogi -, kengai- of han-kengaistijl zou ik over de vorm willen opmerken. Denkt u bij plaatsing in uw landschap vooral aan het genre landschap dat u wilt uitbeelden.  Wilt u een suggestie van hooggebergte, zet er dan geen loofboom bovenop. Die verdwijnen op berghellingen het eerst als pinus, cipres of rododendron het nog even vol houden tot de boomgrens bereikt is. Denkt u bij die laatste soort aan mijn kreet: Een droge azalea is een dode azalea. Zorgt u dus voor ruim plantgat met vochtige, zure grond als u die fraaie, kleinbladige rodo kiest.

   

Als u het landschap in een schaal zonder gaten , een “suiban”, plaatst, kunt u planten en bomen ook laten profiteren van capillaire opstijging. Dat verruimt uw plant- keuze. Een platte steen –slab- vraagt meer nevelen.

   

Geschikte planten zijn : Hinokicipres ( Chamaecyparis obtusa ‘Yatsubusa’), heide struikje

( Calluna vulgaris’Foxii Nana), Fuchsia microphylla,  Dan is uw landschap niet winterhard, hetgeen gesjouw betekent.Veel juniperus soorten zoals J.chinensis, J.sabina. J.procumbens.

J.rigida, Picea abies ‘Little Gem ( zeer kleine naaldjes), Pinus mugo en P.parviflora’Miyajima

( ook kleine naalden), etc

.

Accentplantjes, mos  en grassen bieden ook veel toepassingsmogelijkheden.

 

 

 

Volgend keuzemoment: 

U heeft uw “suiban”, maar hoe vult u die?Kiest u : Rots + grond, 

                                                                                  Rots + water, 

                                                                                  Rots +  grond en water of 

                                                                                  Rots + zand,

waarbij aangetekend moet worden dat zand eigenlijk water symboliseert en soms, tussen grond/beplanting, een pad.

 

Een rotspartij oprijzend uit het water, compleet met weerspiegeling,

zal u veel meditatie mogelijkheden bieden. Ook ziet u vol welbehagen een plantkundig gunstig microklimaatje ten gevolge van de verdamping. Maar moppert u dan niet als er een merel in heeft zitten badderen op een warme dag of als het een glibberig groene algzooi  is en de suiban zich moeizaam laat kuisen.

 

Hoeveel objecten, van huisje tot herten, u wilt plaatsen, is een kwestie van geloof, smaak en…… liefde.

Site Menu

satsuki     

 

 

 

     Site Menu  

bonsai   

 

Neem nu een abonnement!